انار

Sunday, February 7th, 2010

s-:

همه ی بیسکوییت سوراخ دارهای گرد را که مامان دیروز خریده بود خوردم ، ته دلم اما هنوز گرسنه است. یک جور عجیب غریبی ام، یک جور ِ نه مثل ِ هیچ وقتی. اگر کسی دستم را نگیرد می افتم

Saturday, February 6th, 2010

هیفده ِ بهمن

Friday, February 5th, 2010

لحظه

تو گویی هزار دختر ِ با موهای سیاه وُ ناخن های قرمز وُ لب های خشکیده در دل ِ من ، حالا ، زار زار ، گریه می کنند. خسته

Wednesday, January 27th, 2010

نامه-شانزده

کوه ها پُر از بَرف است
آرزو داشتم مثل ِ مسافرها که حالا رسیده اند ، از راه می رسیدی
مثل ِ هر سال
همین وقت ها

Sunday, January 24th, 2010

..

مثل ِ وقت ِ بچگی ها دلم می خواهد همیشه روز باشد ، شب ها خواب ِ بد نبینم

Saturday, January 23rd, 2010

- -.. . . . . .

کاشکی از دورهایی کسی برایم آوازی بخواند
وَ من گوش بسپرم
وَ من نمیرم

Monday, January 18th, 2010

رمانتیک آیرونی؟!

خوش به حال ِ سمیرا که همه چیز را بلد است. وَ از این چیزهای سخت امتحان ِ فردا سر در می آورد . خوش به حال سمیرا که خیلی کتاب خوانده وَ توی کیفش همیشه چند تا دفتر یادداشت دارد برای نوشتن. خوش به حال سمیرا که گم نیست . لبخندش به موقع است . اخمش به موقع است وَ آنقدر به موقع است که من همیشه نامنظمم. خوش به حال سمیرا که نگران ِ افتادن نیست. که قوی است. که این همه خوب است که من را متنفر می کند از خود ِ امشب ِ بی خودم

Friday, January 15th, 2010

نامه-پانزده

در روزهای ِ بی برف ِ آرزوهای ِ کم رنگ ، دوستت دارم، تولدت مبارک .

Tuesday, January 5th, 2010

دَر باد

باید راه رفتن در باد ِ مُخالف را یاد بگیرم ، همیشه ایستاده ام، همیشه نشسته ام

Friday, January 1st, 2010

س

سَروین حرف ِ سین را یاد گرفته است. اول ِ اسم ِ خودش، اول ِ اسم مَن. اول ِ خیلی اسم های خوب ِ دنیا. اول ِ سیب ، اول ِ سَبز، اول ِ سُرخ، اول ِ سکوت سادگی سُرود. سین ِ سروین را اما باید در صدایش گوش کنی ، معرکه است با آن دندان های افتاده وقتی می گوید هیس. سَروین ، خوشبختی ِ هفت ساله ی خانه ی ماست. امروز توی دفترش نوشت ” ایران سَرزمین ِ سَبز مَن است.”